O, o, o, wat is het toch moeilijk elke keer om in Nederland de beslissing te maken op langere termijn, of het vliegweer gaat worden of niet. Vorige week leek het nog dat er de sterren van de hemel gevlogen zou kunnen worden voor alle 4 de geplande dagen. Echter hoe dichterbij het kwam bij vrijdag, bleek al gauw dat de wind op vrijdag en zaterdag te hard zou zijn en dan nog cross ook. We zullen het eens anders doen. We beginnen de Knoalcup met de BBQ in het restaurant van de vliegclub, i.p.v. halverwege de wedstrijd. Hinderik van Klinken heeft het vlees, salade en stokbrood keurig verzorgt laten afleveren op zaterdagmiddag, zodat op zaterdagavond de opening van de Knoalcup op een heel relaxte manier kon beginnen. Want in de middag aangekomen was er genoeg tijd om de tent of camper een plekje te geven. Nogmaals dank aan Monique en Ria die Monique ondersteuning gaf als dit nodig mocht zijn ons te voorzien van drankjes. Uiteindelijk was het een gezellige avond met leden en deltaleden en deltisten.
De volgende dag vroeg uit de veren, want de thermische activiteit zou volgens diverse weersites vroeg aanwezig zijn. Onze Rob, stond als eerste op de startlijst. De startlijst was bepaald door de volgorde van inschrijving. De sleep ging met hem weer bijzonder goed. Hij weet precies hoe ik het minste weerstand voel in de DragonFly. En het blijft telkens weer een emotioneel moment om samen met je zoon in het luchtruim te vliegen verbonden met een koordje van 60m. Op een gegeven moment dacht hij na een aantal minuten gebruik te hebben gemaakt van de thermiek: tja, ik zit hoog waarom niet te proberen de taak te vliegen, go go go.
Later toen er al heel wat meer opwarming was gingen de andere piloten volgen. Lekker vliegen voor de lol of toch proberen de taak te vliegen. Een aantal piloten hebben de taak gerond en een aantal zijn ver gekomen. De taak was EHST->Ter Apel->Vlagtwedde->EHST (ongeveer 37 km)
Wat was de thermiek goed bruikbaar zeg. Telkens in een mum van tijd werden de deltisten op hoogte gebracht en gingen al vlot richting Ter Apel. Leuk was ook dat Leon boven zijn huis (kasteel) ineens 4 delta’s in de lucht zag vliegen. Met een speciale app kon hij deze ook ontvangen en kreeg ze allen in beeld.
Ik heb genoten van de eerste dag, ook omdat ieder een harstikke leuke vliegdag had gehad. Zo snel klaar met slepen heb ik volgens mij niet eerder meegemaakt. Nog dank je wel Rolf Brink, dat je alles in goede banen hebt kunnen leiden als havenmeester. Dankzij Karin liep alles op rolletjes. Ik hoef me nergens mee bezig te houden dan alleen met de DragonFly, en dat geeft zoveel rust. Cornelia en Coen konden helaas niet meedoen, maar hebben ook heel veel geholpen met dolly’s halen en pilotenstarts. Martin had helaas ook andere verplichtingen en ik kan wel zeggen dat hij het wel heel erg vond, zo mooie vliegdag verloren te zien gaan. In de avond hebben we met groepje piloten bij Tony gaan eten, dat ook weer zeer gezellig was. Cornelia heeft Erik en Coen een pizza gaan brengen, want die hebben nog laat in de avond de clubkist in orde gemaakt. Nu is het geluid weer perfect door de radio.
Dag 2 werd heel wat moeilijker. De blipmap gaf slechts 1,5 m/s aan te kunnen gebruiken. En we weten dat er eigenlijk minimaal 1,8 m/s nodig is om boven te blijven met een delta. Uiteindelijk had ieder deze dag minimum distance. Maar op een haar na had Yan onze jongste piloot het 1e keerpunt Onstwedde gehaald. Heel jammer, maar hij heeft samen met Fred en Heleen het langst in de lucht gehangen. Hopelijk krijgt Fred de track nog uit zijn apparaat voor een definitieve uitslag.
De Knoalcup is echt georganiseerd om het vliegseizoen te beginnen en allerlei zaken tegen te komen, die kunnen worden verbeterd of van hoe zat dat ook al weer op te lossen. Dat is dan wel fijn als je een NK, EK en/of WK mee doet en dat men dan niet daar er achter komt.
Zoals bijvoorbeeld als je in de lucht bent en niet meer weet hoe je het instrument ook al weer kan inzoomen. Hierdoor kan je de taak in zijn geheel vliegen echter, als je het 1e keerpunt dan net niet hebt geraakt, is dat natuurlijke hopeloos voor de score. Dat er geen enkele vlieger gelijk is en dat je naar eigen gevoel in kleine stapjes wijzigingen kan aanbrengen om comfortabeler te vliegen. Zo ook is het score programma van de FAI ook elke keer weer afwachten of deze het doet of niet. Met een oude update kon ik de score nog met grote omwegen invoeren. Rob heeft op maandagmiddag (Koningsdag) een nieuw programma geschreven, dat mij ook rust geeft. Niet zo ingewikkeld en toch gebruik makend van de GAP formule. Super bedankt Rob, je bent de beste kanjer van je Pa.
Om 18u was de prijsuitreiking. Helaas had ik de zes mokken 2026 thuis laten staan, omdat ik dacht dat deze al in de caravan gelegd waren. 1,2,3 voor de Classe1 en 1,2,3 voor de sportclasse. Maar komt goed hoor
Als ik werkelijk alle tracks binnen heb (in het programma van Rob (Ranglijst Deltavliegen) dan volgt de rest.
En het zal de Knoalcup ook niet de Knoalcup zijn om er een alternatieve beoordeling aan vast te maken.
De Klasse 1 blijft ongewijzigd:
1e Arne Tanzer (1000), 2e Sander van Schaick (917), 3e Rob in ’t Groen (786)
Maar voor de Sportklasse heb ik het volgende meegenomen voor alléén taak-2,
OLC-berekening, Hoogte en Tijdsduur opgeteld:
1e Yan Disselhorst (895), 2e Fred Lanning (853), 3e Heleen van de Bos (776)
Terwijl er zo weinig thermiek goed te vinden was wist Fred toch maar bijna 1,5u te vliegen.
De traditionele mokken zal ik in m’n auto plaatsen, mochten we elkaar tegemoet komen, dan zullen de mokken aan de 6 prijswinnaars worden verstrekt.
