Dank je wel Rob. Je hebt de linken weer aan de praat gekregen van m’n blog.mintgroen. Super tof. Waar waren we ook al weer gebleven, we zitten inmiddels al eind week-17. Er was een DFA open dag georganiseerd door Heleen. Jammer dat er teveel wind was om te kunnen slepen, want animo was er genoeg van zo’n 20 mensen die geïnteresseerd zijn in het deltavliegen. Maar de simulator en de loopoefeningen met de vlieger waren toch goede vervangers, dat men allen wel heel erg leuk vond om te doen. We hebben nog gewacht tot na 17u of de wind ging liggen, omdat een man toch wel heel erg graag zou willen meevliegen onder de tandem. Helaas ging de wind niet liggen. Nou helaas, misschien wel gelukkig dat de wind toen niet ging liggen, want 10 april deed ik een testrondje vliegen, en alles goed, maar toen ik Martin ging slepen dacht ik wat is er aan de hand. Net of de lucht dikke appelstroop was en de motor kon zijn juiste toerental niet bereiken. Op veilige hoogte heb ik afgezwaaid en na de landing eens gaan bedenken wat er aan de hand zou kunnen zijn. De compressie meting van elke cylinder gaf al snel aan, dat er niet voldoende compressie was. Normaal rond de 100, echter nu 50 psi. Dat is echt niet goed. Dus na 5 jaar en 500 uur heeft de motor uiteindelijk zijn revisie nodig. Gelukkig heb ik thuis nog een nieuw Rotax-582 motorblok liggen, compleet met gearbox, startmotor en carburateurs. Coen, Dennis en Martin hebben mij de woensdag t/m vrijdag voortreffelijk geholpen. Anders was die wissel nooit zo vlot verlopen. Nogmaals super bedankt Techno-boys. Vrijdag kon nog net de motor ingelopen worden volgens protocol van Rotax op de grond. Een vol uur lang allerlei verschillende tijden en afwisselende toeren. Volgende dag ging ik in de ochtend lekker vrij vliegen en deed het protocol nog eens over maar dan in de lucht.
Vrijdag 17 april kwamen Jenet, Erik M en Martin de eerste sleeps maken met de nieuwe motor. Toerental is precies optimaal en ik voel zeker meer trekkracht. De propeller is trouwens op de nieuwe propeller hub optimaal ingesteld. Wat een prachtige vliegdag was het zeg. Zo veel thermiek. Voor Eric was het de eerste keer vanaf EHST, dat hij eindelijk de thermiek kon vinden en meer dan 3 kwartier kon vliegen. Een leermoment was voor hem, om toch nog beter te zoeken naar andere piloten in het luchtruim, die hem dan misschien nog meer thermiekbellen zouden kunnen aangeven. Jenet is en blijft een echte kanjer. Zij sleept zo makkelijk en vliegt zo fijn. Zo was het prachtig te zien hoe Jenet en Martin aan het steken waren voorbij Onstwedde. Nog maar heel kleine zwarte vlekjes in de verte. En Martin heeft de eerste driehoek dit jaar gevlogen. Gefeliciteerd. Knap gedaan hoor.
De volgende dag was de thermiek heftiger, dan gisteren, maar Martin heeft er nog een paar lange vluchten uitgehaald.
