Een tijdje terug stond in de KNVvL nieuwsbrief dat er op 15 september een lezing gehouden zou worden door Joost Conijn te Airport Teuge, Hangaar E-deck 5.
Thema is eigen vliegtuig bouwen en reizen vanuit Nederland naar Afrika. Dat leek me reuze interessant en boekte al gauw een ticket. Er was best wel een grote opkomst van zeker 70 mensen, dat men eigenlijk niet had verwacht. Een enthousiaste man die net zijn vliegbrevet had behaald, had deze avond georganiseerd en heeft een pianist (met vliegbrevet) en Joost Conijn aangekondigd. Hij vertelde ook nog dat hij niet alleen blij was een vliegbrevet gehaald te hebben, maar ook dat je door deze tak van sport ook heel veel andere levensbepalende zaken leert. De pianist zou de intrede doen met een stuk uit Esja van Hania Rani, na de pauze een tweede aria en als afsluiting nog een aria van de jonge Poolse componist (30).
Deze muziek past heel erg in het verhaal wat we zijn gaan beluisteren van Joost. De entourage is een prachtige sfeervolle hangaar, met allerlei luxe voorzieningen, van theorielokalen, entertainment zaal, bar, etc. Luid applaus na het intro piano concertje was een goed begin.
Nu kwam Joost tevoorschijn. Een man met een uitstraling van rust klimt met beleid op het podium. Zijn prachtige grijze haardos wild door elkaar, spijkerbroek en een geruit overhemd in herfstkleuren. Een kleine introductie ging vooraf. Hij vertelde dat ie eigenlijk een beeldend kunstenaar is maar vliegen wel heel erg leuk vind. Hij houdt van moeilijk, niet door regels gebonden en alles in eenvoud te maken met low-tech. In Amsterdam werden de studenten eigenlijk vrijgelaten bij het begin van de studie van wat te doen. Ze moesten zich zelf gaan ontwikkelen. Hij liet er een leuk zwart/wit filmpje van zien, van een van de eerste kunstwerkjes. Twee fietswielen waaraan hij een motortje had gemonteerd. Onder het motortje kon hij zijn voeten plaatsen. Zonder enige vaste overbrugging gaat hij met zijn schouders in een andere unit met 2 wielen. Het chassis was dus eigenlijk zijn lichaam. Met losse kabeltjes kon hij de motor bedienen en reed boven op het platdak van de Amsterdamse Kunstacademie, tussen de schoorsteentjes, airco’s en over de elektriciteit draden en bliksemafleiders met een flinke vaart, telkens net op tijd voor de dakgoot een bocht kunnen maken. Hij houdt van eenvoud, zo ook liet hij een foto zien van een lasapparaat zo ze in Afrika gebruiken. Geen kast er omheen gewoon een aantal zichtbare spoelen op een houten blokje. Dat wilde hij erg graag gaan leren. Het lassen, ja dan kan je echt alles maken. Het smelt aan elkaar vast. Dat is toch anders dan timmeren. Dat deed zijn vader veel. Dus nu was het zijn eerste afkering van zijn vader. Hij lassen en vader timmeren. Hij was niet zo van het stramien met lessen volgen. En als er maar enigszins vrije tijd was, dan was hij wel in het Vlammetje te vinden, waar hij uiteindelijk zijn eerste werkstukken had gemaakt, zoals ‘het hek’ en het rode vliegtuig. Eerste filmpje: het hek. De docent had hem gezegd dat hij een functionele plek moest gaan zoeken voor zijn werkstuk ‘Het Hek’. Hij vroeg of hij de camera mocht lenen van de school, zodat hij het project kon filmen. (max 3 dagen zou dit mogen) Enfin wat deed Joost, hij reed met zijn vriend in een oude Peugeot 404 en oud aanhangertje waarin zijn werkstuk was opgeborgen. Ze hebben er 3 dagen over gedaan om in Marokko te zijn en hebben daar na een hele tijd rijden ver weg van elke bewoning het hek geplaatst. In de middle of nowhere stond het gesloten hek geplaatst. Toen werd er gefilmd dat hij met de 404 aan kwam rijden en net voor het hek op een mechanische sensor reed, waardoor het hek open klapte. Dit was zo lachwekkend, omdat je er gewoon omheen zou kunnen rijden vanwege km’s woestijn. Ik had hem nog gevraagd, en ja hoor het zal er waarschijnlijk nog wel staan, want ze hebben het niet mee teruggenomen. De docent was niet echt blij en was ook bang dat heel de camera onder het zand zou zitten. Het rode vliegtuig heeft hij zodanig gemaakt door het op te hangen bij het zwaartepunt. Het bleek dat er een flinke rots voorin moest worden geplaats om het in evenwicht te houden. Nadat het toestel klaar was ging hij proberen, en dus weer naar Marokko, want in Nederland kan dat allemaal niet. Motortje liep goed, echter hij kwam niet de lucht in. Toen de ijzerzaag er bijgepakt en de aileron door midden gezaagd. Nu had hij er ook 2 flaps bij. Yes toen ging het wel en heeft ongeveer tot 40m hoogte gevlogen en heeft hem weer geland. Dit project was dus geslaagd en staat nu ergens in een hangaar te Frankrijk. Je zal wel denken kan hij dan zomaar al een kist besturen. Volgens mij was het in 1996 dat hij en zijn vriendin uit elkaar gingen, en hij wilde die zomer toch wel iets leuks gaan doen om de zinnen te gaan verzetten. Na een advertentie gelezen te hebben, dat je een MLA-brevet in Tsjechië kon halen voor 1.000 gulden. En dat was ook gelukt. De school vond het trouwens wel jammer, dat hij dat project buiten schooltijd had gedaan, was zo mooi geweest dat het tijdens schooltijd gedaan zou worden. Nog een project was een triplex auto in de vorm van een soort snoek citroën met als brandstof hout. Hij was daarmee naar de oostelijke landen gereden. Waar hij nog werd geholpen door oude vrouwtjes die aan het werk waren op het land. Hij mocht mee eten en genieten van de heerlijke vruchten die ze daar hadden geplukt. De oudere vrouwtjes hadden hem namelijk geholpen met het voorruit duwen van de auto, omdat deze niet weg kon komen op de grasheuvel. De auto op brandend hout, dat niet in zijn geheel goed verbrand werd, zodat er gassen overbleven die naar de carburateur werden geleid met een portie zuurstof erbij die de ontbranding in de motor volbrachten. Ook nog een leuke film tussendoor hoe een oudere man in kleine werkschuurtje lyrisch is over de ‘baco’. Zo mooi stuk gereedschap. Terwijl Joost hem zei dat hij de baco echt niet mocht gebruiken voor het sleutelen aan een motor. Verwarmingsbuizen, daar is een baco goed voor. Hoe teleurgesteld de oudere man hierin was, was heel lachwekkend. Zijn 1 na laatste project kwam aan de beurt. Hij wilde iets moeilijks en vliegen. Dus had een tekening gemaakt. Naar Tsjechië vertrokken en eerst met verwarmingsbuizen een frame gelast. Techneuten hadden het door nagerekend en aanwijzingen gegeven. Uiteindelijk is de alu-kist goedgekeurd en geregistreerd als callsign: OK-NUL
Op Youtube van alles te vinden. Uiteindelijk met OK-NUL naar Afrika. Voordat hij uit Lelystad vertrok heeft hij de motor nog in zijn geheel uit elkaar gehaald, want er was wat metaal van een gebroken veertje in terecht gekomen. Weer in elkaar gezet en gaan…Bij Brasschaat was de eerste noodlanding, vanwege rook ontwikkeling uit de auto Subaru-motor. Een technische man van wie het land was, waar hij was geland, heeft een keerring met 3-seconde lijm gerepareerd en hij had de weg afgezet met mede bewoners, zodat hij weer zijn reis kon voortzetten. In Noord Spanje was de volgende noodlanding, omdat hij had te maken met een vapor-lock. Nadat dit was gefixt het grote water over van Spanje naar Marokko. Op een gegeven moment kon je de horizon niet meer onderscheiden, want lucht en water vloeide in elkaar over. Men moest goed op de hoogtemeter letten, want telkens ging je veel te laag. Enfin in de radio werd gemeld bij de Afrikaanse kust dat hij bij de moskee links af moest en dan zal hij het vliegveld op een gegeven moment wel zien. Ik ga het nu erg inkorten, maar heb zo genoten van zijn verhaal door Afrika, hoe de autoriteiten daar zijn en het ongeloof van de bevolking, Langs de kust tot halverwege Afrika en dan dwars oversteken, door de woestijnen. Dit kan je allemaal lezen in zijn boek “Piloot van goed tot kwaad” Zelfs 2 dagen celstraf gehad en verbanning naar een katholiek tehuis, omdat er niemand was die hem voedsel zou kunnen komen brengen in de cel. Wat ook leuk was dat hij een Tsjechisch brevet had, maar dat is maar net iets groter als een creditkaart van karton. De autoriteiten vonden het maar een klein papier en of dit wel officieel was. Hij kwam er mee weg om te zeggen, het is ook maar een klein vliegtuig, dus ook maar een klein brevet. Oh ja, zei men en hij kon door naar het volgende vliegveld. Heeft wel veel uurtjes angst gevoeld, omdat als je pech zou hebben onderweg, dat er niemand was om te helpen en gevonden zou je zeker niet in de zandmassa. Maar wel frappant, dat je ook weer aan angst kan wennen, zodat het dan weer normaal gaat. Op dit moment is Joost bezig met een project bij Almere in de Flevopolder. Daar werden kavels verkocht waar je zelf mag weten wat te bouwen. Hij is bezig met een rond huis, de helft van glas en binnen staat een fiets. Als je hier gaat fietsen draait het huis door een eigen bedachte constructie. Zo kan je het maximale van het zonlicht voor de warmte gebruiken en is het te warm dan fiets je de lemen helft richting de zon. De stevigheidsconstructie zie terugkomen, dat hij ook in zijn vliegtuig had gebruikt. Zijn huidige vriendin afgestudeerd van de universiteit heeft een vaste baan. Maar ze heeft toch wel heel veel honger naar de vrijheid die Joost geniet. Doen wat je leuk vind en spannend vind, en laat de grenzen nooit een belemmering zijn. Overigens hij blijft het wel belangrijk vinden dat er regels bestaan, maar regels zouden moeten kunnen veranderen in de loop der jaren.
Enfin een fantastische avond gehad met hapje, drankje en gezelligheid. Er was slechts één bekende voor mij, en dat was Hans Oosterhof. Tijdens deze avond heb ik ook leuke gesprekken gehad met andere vliegfanaten. 27 oktober a.s. is er weer een belevingsavond met 2 weermannen van RTL.
